Świętokrzyski Park Narodowy

Świętokrzyski Park Narodowy
Region świętokrzyski charakteryzuje się wyjątkowo bogatym dziedzictwem przyrodniczym, urzekającymi krajobrazami Gór świętokrzyskich, Niecki Nidziańskiej (zwanej popularnie Ponidziem) oraz doliny rzecznej Wisły. Niepowtarzalne dzieła natury objęto różnymi formami ochrony tworząc m.in. Świętokrzyski Park Narodowy 9 parków krajobrazowych, blisko 70 rezerwatów przyrody i ok. 700 pomników przyrody. Do największych atrakcji zaliczane są gołoborza, czyli gigantyczne rumowiska skalne, jaskinia „Raj” k. Chęcin, dąb „Bartek” w Zagnańsku, Wąwóz Królowej Jadwigi i Góry Pieprzowe w Sandomierzu, Puszcza Jodłowa oraz Puszcza Świętokrzyska.
Świętokrzyski Park Narodowy powstał w 1950 r. jako drugi w Polsce, m.in. dla ochrony zbiorowisk leśnych z dominującą jodłą. Obecnie zajmuje powierzchnię 7626 ha Dyrekcja parku mieści się w Bodzentynie, a na Świętym Krzyżu znajduje się Wystawa Przyrodniczo-Leśna ŚPN. Wielką osobliwością Parku w górach świętokrzyskich są gołoborza, które powstały w wyniku procesów pękania i wietrzenia bardzo odpornych skał (piaskowce kwarcytowe) w środowisku o dużych amplitudach temperatury. W efekcie północne stoki Pasm tysogórskiego i Jeleniowskiego Gór Świętokrzyskich pokryty gigantyczne rumowiska skalne. Od tysięcy lat skały te nie porastają roślinnością. Góry Świętokrzyskie oglądane z daleka tworzą szare, gołe plamy pośród zielonego boru – stąd nazwa. Przed ponad 30 laty odkryto na nich skamieniałe ślady organizmów żyjących 500 min lat temu.

